Blog SEO - Każdy jest artystą w swojej dziedzinie

Kolorowy proszek po polaczeniu z substancja wiazaca czyli spoiwem bywa wykorzystywany jako farba. obrazy ,malarstwo W zaleznosci od chcianego efektu malarz uzywa okreslonego spoiwa; moze to byc woda,biatko i zoltko jajka lub olej lniany. Najstarszymi technikami stosowanymi w malarstwie w europie bywaja fresk i tempera.

Fresk jest technika malarska polegajaca na nakladaniu wodnej farby na mokry jeszcze tynk. Gdy malowidlo wyschnie, zespolone razem z tynkiem w jedna calosc, przez wieki zdobilo sciany swiatyn badz palacow. Tempera jest to natomiast technika malowania farbami otrzymanymi przez wymieszanie zmielonego pigmentu z bialkiem i zoltkiem jaja. Cale wieki przy pomocy tempery ozdabiano powierzchnie drewniane, przede wszystkim koscielne oltarze, oraz ilustrowano manuskrypty czyli ksiegi pisane recznie.

Tempera bywala stosowana juz przez malarzy starozytnego Egiptu oraz antycznej Grecji. W sredniowieczu zostala zastapiona przez malarstwo olejne. Juz w sredniowieczu malarze stosowali olej lniany jako spoiwo obrazy olejne ,malarstwo polskie do farby, jednak dopiero w XV wieku, dzieki artystom niderlandzkim, w malarstwie olejnym dokonala sie rewolucja. Pierwszym mistrzem tej techniki uwazany jest Jan Van Eyck, ktorego obrazy wyrozniaja sie nasyconymi barwami i dbaloscia o detale.

Z czasow renesansu notuje sie rowniez popularnosc malarstwa sztalugowego. W okresie sredniowiecza, gdy w Europie tworzono przede wszystkim religijne freski oraz galeria obrazow ,malarstwo zdobiono koscielne oltarze, sztalugi wydawaly sie zbedne. Wraz z sekularyzacja zycia, a takze sztuki, oprocz palety, farby i pedzla, sztalugi zostaly dla malarza glownym narzedziem pracy.

Cechy te zostaly sie takze charakterystyczne dla slynnej szkoly niderlandzkiej .
W malarstwie olejnym rozmilowali sie takze genialni artysci renesansowi miedzy innymi takze Leonardo da Vinci, Giorgione i Tycjan. Udoskonalili oni technike stosowana przez dawnych mistrzow poprzez uchwycenie delikatnej gry swiatla i cienia. Wizerunki umieszczane na ich obrazach stawaly sie bardziej naturalne i nieco zmiekczone.

Na gotowe dzielo naklada sie ostateczna warstwe ochronna ktory nazywa sie werniks. Werniks zniszczeniu zarowno samej farby, jak i znieksztalceniu barw. Po pewnym czasie jednak sam werniks ulega odbarwieniu, obrazy ,malarstwo stad powszechne przekonanie, ze klasyczne malarstwo mistrzow sprzed XIX wieku utrzymane bylo w ciemnej kolorystyce. Najnowsze technologie uzywane przez konserwatorow obrazow pozwalaja jednak na staranne oczyszczenie obrazu ze podniszczoej warstwy werniksu i ukazanie swiatu prawdziwej kolorystyki dziela.